24/07/2017

هر کورد آزاده‌، یک ضد بسیج است

بسیج حرکتی ضد فرهنگی، ضد اجتماعی و ضد اخلاقی است که‌ در راستای ایجاد سلطه‌ی‌ مطلق نظام بر فرد و جامعه‌ی‌ کوردستان و ایران عمل می‌کند...

 

 

 

 

مزدک

 

ایجاد سلطه‌ی مطلق بر جامعه‌ رویای همه‌ی‌ مستبدان در طول تاریخ بوده‌ و هست. در تاریخ ایران هیچ نظامی به‌ اندازه‌ی جمهوری اسلامی در راستای تحقق این رویا تمرکز نکرده‌ و به‌اندازه‌ی آن راهکارهای ضدانسانی را به‌کار نبرده است. سلطه‌ی مطلق هدفی است که‌ نظام با روند مداوم "حذف دیگران" و "یکد‌ست‌سازی کامل" و ایجاد ابزار و مکانیزم‌های لازم به‌ دنبال دستیابی به‌ آن است. مطالعه‌ی این روند و مکانیزم‌های آن به‌ نوعی ریشه‌یابی نحوی استقرار نظام و همچنین تبین راهکارهای مبارزه‌ با آن است.

روند سلطه‌یابی نظام را در دو مرحله‌ی‌ به‌هم‌پیوسته‌ می‌توان بررسی نمود:

1ـ از ابتدای انقلاب تا پایان جنگ هشت ساله‌ی ایران و عراق

2ـ مرحله‌ی‌ پس از جنگ تا به‌ امروز

مرحله‌‌ی اول که‌ مرحله‌ی‌ تشکیل و تثبیت اركان نظام است و عملکرد اسلام‌گرایان بر مسیر حذف جنبش‌های‌ خلق‌ها، گروه‌های چپ‌گرا و غیراسلامی قرار داشت. در این مرحله‌ طرفداران خمینی که‌ خود را در حزب جمهوری اسلامی سازماندهی کرده‌ بودند، اقدام به‌ ایجاد و شکل‌دهی کمیته‌ها و گروه‌های تندرو و شبه‌‌نظامی در همه‌ی‌ محلات و مناطق شهری تحت نفوذ خود کردند. این گروه‌ها که‌ در ایجاد جو رعب و فشار به‌ شیوه‌یی موفق عمل نمودند، در گام بعدی یا به‌ گروه کاملا نظامی‌ سپاه پاسداران و یا گروه نیمه‌ نظامی بسیج مستضعفان گرویدند. پس از آن این نیروها، نیروهای اصلی نگهدارنده‌ی نظام گشته‌ و به‌تدریج رو به ‌رشد نهادند. جنگ ایران و عراق در تسریع روند سلطه‌یابی نظام و رشد مکانیزم‌های فشار بسیج ـ پاسدار نقش چشمگیری داشت. جنگ این فرصت را در اختیار نظام گذاشت که‌ اولا با اشاعه‌ی‌ این دیدگاه که‌ تمامی‌ مخالفین نظام وابستگان و عاملان دشمن خارجی هستند، به‌ سرکوب هر چه‌ شدیدتر آنها بپردازد و ابتکار عمل گروههای بسیج ـ پاسدار وسعت یابد؛ دوما این که‌ نظام با در معرض خطر نشان‌دادن "وطن و اسلام" و با استفاده‌ از احساسات اسلامی و وطن‌خواهی جامعه‌‌ی ایران، انرژی جامعه‌ و بخصوص جوانان را به‌ کانال این گروه‌ها منتقل نماید.

بدین ترتیب نیروهای بسیج پاسدار از رشد فزاینده‌یی برخوردار گشتند و همگام با آن سرکوب‌ها تشدید و پایه‌های نظام مستحکم گردید. دهشتناک‌ترین عملکرد این نیروها را در این مرحله‌ می‌توان در کوردستان به‌ وضوح هرچه تمام دید. نیروهای فشار پاسدار ـ بسیج با برخوردی کاملا اشغالگرایانه‌ در جهت استیلای کامل نظام بر کوردستان و مردم آن از انجام هیچ‌گونه‌ جنایتی رویگردان نبودند. در این مرحله‌ نیروهای پاسدار ـ بسیج به‌ عنوان نیروی اشغالگر و با همکاری مزدوران کورد (جاش) مقاصد خود را به‌ اجرا در می‌آوردند. اعدام‌های متعدد، دستگیری‌ها و جو سرکوب و وحشتی که‌ این نیروها ایجاد کردند آن سال‌ها را به‌ تاریک‌ترین سال‌های تاریخ ملت کورد در شرق کردستان مبدل ساختند. سال‌های مرحله‌‌ی اول، سال‌های رشد نیروهای سرکوب پاسدار ـ بسیج در زیر نقاب دفاع از ایران و اسلام و کشتار و حذف نیروهای مخالف بود.

مرحله‌‌ی دوم، به‌ دنبال پایان‌یافتن جنگ هشت‌ساله‌ و مرگ خمینی آغاز شد. در این مرحله‌ شکاف میان جناح‌های درون نظام به‌ شیوه‌ی چشمگیری افزایش یافت. الیگارشی روحانیت حاکم برای حفظ نظامی که‌ با بحرانی جدی و همه‌‌جانبه‌‌ی مشروعیت روبه‌رو بود، راه‌چاره‌ را در نوسازی و گسترش نیروهای فشار به‌ عنوان حافظان اصلی نظام دید. تعریف نظام از همه‌ی‌ تنوعات، دگراندیشی و دگرزیستی‌های ایران در چهارچوب گفتمان براندازی نرم، توجیه‌گر دخالت هر چه‌ بیشتر نظام در ارکان زندگی اجتماعی و فرهنگی جامعه‌ و افراد بوده‌ است. نفوذ و ریشه‌دواندن به‌ شیوه‌یی انگل‌وار در درون جامعه‌ برای نظامی که‌ مشروعیت و حاکمیت آن به‌ شدت رو به‌ زوال می‌رود اهمیتی حیاتی دارد. ایجاد شکاف در میان جامعه‌ و پدیدآوردن جو بی‌اعتمادی و شک و گمان در میان افراد و گروه‌های اجتماعی زمینه‌ی‌ هر گونه‌ مخالفت سازماندهی‌شده‌یی را تضعیف می‌نماید. کنترل اندیشه‌ و رفتارهای اجتماعی و دخالت‌های خشونت‌آمیز از جانب گروه‌های وابسته‌ به نظام در میان خود جامعه‌ زمینه‌ی‌ سلطه‌ی‌ کامل را فراهم می‌آورد. بدین ترتیب همگام با میلیتاریزه‌شدن هرچه‌ بیشتر نظام و قدرت‌یابی سپاه پاسداران در همه‌ی‌ زمینه‌ها، بسیج نیز به‌ عنوان طرح و پروژه‌ی‌ اصلی نظام در درون جامعه‌ روبه رشد است.

نظر به‌ حساسیت مساله‌ی‌ کورد و دیدگاه امنیتی رژیم نسبت به‌ آن سرمایه‌گذاری و تاکید نظام برای رشددهی پدیده‌ی‌ بسیج در کوردستان بسیار چشمگیر است. از سال 1369 رژیم با بهره‌گیری از ضعف سازمان‌های سیاسی كلاسیك کوردی مرحله‌ی‌ نوینی از حملات خود علیه‌ جامعه‌ و خلق کوردستان را آغاز نمود. در این مرحله‌ علاوه بر مزدوران سنتی یعنی جاش‌ها رژیم به‌ طور وسیعی در تلاش برای سازماندهی بسیج در میان مردم و به‌ خصوص جوانان کوردستان بوده‌ است. "فتح کامل کوردستان با فتح جامعه‌ و شخصیت کرد میسر می‌شود" این شعاری است که‌ همه‌ی‌ سیاست‌های رژیم در زمینه‌ی‌ بسط بسیج در جامعه‌ی‌ کرد و در راستای آن به‌ عمل در می‌آید. جامعه‌یی که‌ فرهنگی دیرینه‌ و تاریخی مملو از مقاومت دارد تنها با از هم پاشیدن فرهنگ و ساختار اجتماعی و درهم شکستن اراده‌ی‌ مقاومت آن به‌ زیر سلطه‌ در می‌آید. از این جهت هدف اصلی فعالیت‌های بسیج بر محور تخریب فرهنگی و اجتماعی جامعه‌ و فرد کرد قرار دارد. تشویق به‌ عضویت در بسیج در همه‌ی‌ مراکز آموزشی و اداری به‌ شیوه‌یی وسیع در جامعه‌ی‌ ما ادامه‌ دارد. از طرفی تحمیل فقر مادی و اقتصادی بر ملت کورد و از طرفی دیگر دعوت از آنها برای قبول خیانت در ازای لقمه‌یی نان بزرگ‌ترین تحقیری است که‌ می‌توان بر یک ملت روا داشت. تحمیل بیچار‌گی محض به تك‌تك افراد جامعه و سپس عادی‌سازی و مشروع‌کردن خودفروشی و وطن‌فروشی برای آنان چیزی جز طرح نابودسازی کلی اخلاق و کرامات انسانی در جامعه‌ی‌ کوردستان نیست. کما اینکه‌ بسیج تنها قبول کارت عضویت در یک سازمان نبوده‌ و بسیج و بسیجیان علاوه‌ بر اعمال فشار و سرکوب بر ملت کورد در اشاعه‌ی‌ فساد، فحشا، مواد مخدر و همه‌ی‌ ناهنجاری‌های اجتماعی نقش اصلی را بازی می‌کنند. ایجاد شخصیتی بی‌رگ و بی‌ریشه که‌ همه‌ حساسیت‌های انسانی در او رو به نابودی رفته‌ و هرگونه‌ خیانت و خودفروشی برایش موجه‌ و مشروع است و هر آن می‌تواند همه‌ی‌ ارزش‌ها و شرافت اجتماعی و انسانی خلق خود را پایمال نماید، هدف اصلی فعالیت بسیج در کردستان است. در این رابطه‌ تاکید بسیج بر عضوگیری از نوجوانان و دانش‌آموزان به‌ عنوان نیروی آینده‌ی جامعه‌ و همچنین اسرار بر نفوذ در میان زنان و دختران کورد به‌ عنوان حافظان اصلی فرهنگ و هویت و اخلاق اجتماعی ما قابل تامل است. جامعه‌یی که‌ در آن جوانان و زنان به‌ پلیدی خیانت خودفروشی و فحشا آلوده‌ شوند، جامعه‌یی است كه بنیان اخلاقی و ارزشی آن از هم پاشیده‌ شده و ‌محکوم به‌ نابودی است. زمان دیدن چهره‌‌ی واقعی بسیج و سیاست‌های پلیدی که‌ در پس این نهاد شیطانی بر علیه‌ جامعه‌ و فرد کورد اعمال می‌شود فرا رسیده‌ است. بسیج ستون اصلی نظام و مجری تمامی طرح‌های جمهوری اسلامی برای نابودی ملت کورد است. بسیج حرکتی ضد فرهنگی، ضد اجتماعی و ضد اخلاقی است که‌ در راستای ایجاد سلطه‌ی‌ مطلق نظام بر فرد و جامعه‌ی‌ کوردستان و ایران عمل می‌کند. مبارزه‌یی فراگیر علیه‌ بسیج، افشای چهره‌ی‌ واقعی آن و تلاش برای ریشه‌کن‌کردن این نهاد ضد بشری و زدودن تاثیرات آن از جامعه‌ تنها راه ایجاد فضای مبارزه‌ی‌ دموکراتیک و نیل به‌ آزادی است.

ملت کرد به‌ عنوان قربانیان اصلی طرح ضد انسانی بسیج راه آزادی خود و همه‌ی‌ مردمان ایران را در پیشاهنگی در مبارزه‌ علیه‌ بسیج و تاثیرات مخرب آن می‌داند. بر این مبنا هر کورد آزاده‌ از این پس یک ضد بسیج است. هر فرد آزادی‌خواه کورد با مشخص نمودن کامل مرز میان قیامت و میهن‌دوستی و حمله‌یی همه‌‌جانبه‌ بر پدیده‌ی‌ بسیج پیروزی کامل جامعه‌، ارزش‌ها و آزادی را در برابر خیانت، خودفروشی و ذلت میسر می‌سازد. امید آنکه‌ همه‌ی‌ مردمان ایران در این مبارزه‌ با مردم کوردستان همگام شوند.

 

بدون آزادی رهبری, منزوی‌سازی پایان نخواهد یافت

انجام برخی دیدارهای گاه و بی‌گاه، بدین مفهوم نیست که 17 سال سیاست منزوی‌سازی سنگین انجام نشده است...

تراژدی محیط زیست در ایران (4)

وزارتی که خود بانی سدسازی که منشاء ریزگردهاست، نمی‌گذارد اطلاعاتش به‌دست دیگران بیفتد. پس اعتراضات ...

این وطن را به یقین دوباره وطن كنیم!

درد جامعه گاه زخم عمیقی است با ناله‌یی سخت فروخورده در گلو. و درد جامعه‌ی كورد همواره چیزی بوده از همین مایه...

2017 © Partiya Karkerên Kurdistan (PKK)
[email protected]