17/12/2017

PKK حزب شهیدان است

رفقای شهید را نه به خاک بلکه باید به دل‌هایمان بسپاریم. چون می‌دانیم پایبندی به شهدا، با فراغ دل و تزکیه نفس و آری‌گفتن به امیدها و آرزو‌های یک خلق ممکن می‌باشد

 

تاریخ برای ما به معنای حافظه و آگاهی اجتماعی است، در کنار این مهم نیز پاسخی است به این پرسش؛ که هستیم، از کجا آمد‌ه‌ایم و چگونه خواهیم زیست؟... تاریخ دست‌آویزی برای آینده‌نگری، حفظ هویت و موجودیت‌مان است. هم‌اکنون در حال ثبت حیاتی بامعنا در بطن تاریخ معاصر هستیم، حیاتی که بدیل‌های بسیاری را در راه برساخت آن و صیانت از ارزش‌ها و هنجارهایی که بدان معتقدیم، تقدیم نموده‌ایم. اشخاص و جنبش‌هایی که همچون ما در حال مبارزه‌ی آزادی‌خواهانه‌اند مدام چنین رویدادها و تجربیاتی را از سر می‌گذرانند. در راستای حفظ و گرامیداشت یاد و خاطره‌ی شهدای‌مان به گونه‌ای شایسته بسیار تلاش کرده و خواهیم نمود. نام رفقایی که از میان ما رخت بربسته و زودهنگام به آغوش خاک سپرده شدند را به نام شهید در تاریخ ثبت کرده و صیانت از ارزش‌هایی را که آفریده‌اند، وظیفه‌ی اساسی خود می‌دانیم.

یاد و خاطره‌ی تمامی رفقای زن که در ماه اکتبر به شهادت رسیده‌اند را گرامی می‌داریم. ما نیز جهت نهادینه‌ساختن ایستار و پا‌فشاری شرافتمندانه‌شان بر خط‌مشی آزادی‌خواهانه در شخصیت خویش، در حال مبارزه هستیم. آنان از والاترین رفقای ما هستند که در قلب‌شان عطش یک خلق به آزادی، عشق و امید، همچنین دردها و آرزوهایی خلقی را به همراه داشتند. رفقایی که هیچ‌گاه بردگی و درماندگی را به عنوان سرنوشت خویش نپذیرفتند، کاملاً برعکس، بر این باور بودند خلقی که به این معضل گرفتار آمده به اندازه‌ای که به تاریخ و ارزش‌های خودویژه‌اش دست یابد، از خواب غفلت بیدار گشته و به آزادی خواهد رسید. ما به مثابه‌ی یک خلق به‌رغم برخورداری از تاریخی کهن و ریشه‌دار با انواع قتل‌عام، آسیمیلاسیون و خشونت مواجه شده‌ایم و در نتیجه‌ی مقاومت‌مان در برابر این رویدادها و حوادث، هزاران تن از رفقای‌مان به شهادت رسیده‌اند. مقاومت در برابر سختی‌ها، دشواری‌ها، تسلیمیت‌ها، آسمیلاسیون، بی‌هویت‌کردن و از همه مهمتر مقاومت در برابر بی‌ارزش‌نمودن و در راستای تن‌ندادن به وضع موجود، برای ما به شکل یک فرهنگ درآمده است.

رفیق "بریتان هیوی" (گلناز کاراتاش) نیز که در ماه اکتبر به شهادت نائل گشته، رهرو خستگی‌ناپذیر این فرهنگ مقاومت می‌باشد. اکنون همه بر این امر واقفند که رفیق "بریتان" در برابر دشمن و مزدوران تسلیم نگشته و به کاروان مبارزان فدایی در خطی‌مشی آزادی‌خواهی خلق کُرد پیوست. رهبری که بیش از سایرین به میراث شهدا متعهد و پایبند می‌باشند، با این جملات زیبا خطی‌مشی مقاومت رفیق بریتان را بیان می‌دارند: «بریتان برای ما راهنما و پیشاهنگ است، چگونه می‌توان او را فراموش کرد؟ او برای ما پیام و ندای دعوت به خیزش [و قیام] است. او برایمان به مثابه‌ی "ژاندارک" است. ... و حیثیت و شرف ماست، او را سرلوحه‌ی کار خود قرار می‌دهیم. عملیات وی عملیات عشق و شرف است. ما در جایی هستیم که او حضور داشت. تا آخرین توانمان خواهیم جنگید. در راه شرف، آزادی و حیثیت‌مان مبارزه خواهیم کرد. برای من خطی‌مشی شهید "بریتان" از اهمیت بسزایی برخوردار است. از آن به نام یاد و خاطره، و خطی‌مشی بریتان یاد می‌کنم. می‌بایست شیوه‌ی حیات شهید بریتان را به یک خطی‌مشی مبدل سازیم. من یکی از مبارزان این خطی‌مشی می‌باشم. تا تحقق صلحی شرافت‌مندانه این خطی‌مشی را ادامه خواهیم داد.»

رفیق "بریتان" با درک ژرف از رهبری و میل و رغبت به همراهی با ایشان و هم‌چنین با نگرشی که به زندگی، عشق و رفاقت داشت، یک انقلابی و فدایی پایبند به خط‌مشی انقلابی بود. اکنون ما ارزش‌ها و هنجارهایی را که رفیق بریتان با ایستار آزادی‌خواهانه و زحماتش آفریده، زنده نگه‌داشته و با پویانمودن آنها، مبارزه‌ی آزادی‌بخش زنان را بر پایه‌ی خطی‌مشی بریتان به پیش می‌بریم و همواره بر گستره‌‌ی آن خواهیم افزود. ضمن گرامیداشت یاد رفیق بریتان، یاد و خاطره‌ی تمامی رفقای زن را که در ماه اکتبر به شهادت رسیده‌اند گرامی می‌داریم. ایستار آنان در زندگی، ابرام آنان در مبارزه جهت تحقق خطی‌مشی، و مقاومت باشکوه‌شان در برابر هر نوع نگرش و شیوه‌ی زندگی مزدورانه را سرلوحه‌ی مبارزه و زندگی خود قرار می‌دهیم. در پیشگاه شهدایمان سوگند یاد می‌کنیم که جهت گسترش و پیشبرد این ویژگی‌های انقلابی در عمل، رفتار و کردار خویش کوشا بوده و امکان تحقق آن را فراهم آوریم.

در ماه اکتبر که به ماه شهدای زن نامگذاری شده، یاد و خاطره‌ی رفقایی چون "زینب ( غربت‌علی ارسوز)، مریم (مریم چولاک)، عظیمه، هیلین چرکس، روناهی آلمان، مزگین ترک، روتیندا (آینور آیتمور)، کُرده (سلامت مَنتَشه)" و ده‌ها و هزاران رفیق زن را که در تفهیم ضرورت پایبندی به این خطی‌مشی جان‌شان را تقدیم نمودند، گرامی می‌داریم. رفیق "زینب" روزنامه‌نگاری انقلابی بود. نخست با قلم، تمنای قلبش را بر کاغذ جاری ساخت و سپس با اسلحه خود امید آزادی را احساس نمود. رفیق "مریم" مادری بود که محبّتش را نه تنها به یگانه فرزندش بلکه به تمامی فرزندان خلق کُرد ارزانی داشت و برای تحقق این احساس به سرزمین مقدس مزوپتامیا گام نهاد. رفیق "مریم" و رفیق "زینب" در شدیدترین مرحله‌ی جنگ به اقتضای عشق و پایبندی‌ای که به رهبری و خطی‌مشی مقاومت‌طلبانه‌ی زن داشتند تا پای جان جنگیدند. رفیق "عظیمه" آموزگار بود، برای اینکه کودکانِ آینده‌ساز خلق و جامعه، بتوانند با زبان و فرهنگ خود و آزادانه ابراز موجودیت نمایند، به آغوش کوهستان پای نهاد. رفیق "هیلین چرکس و مزگین ترک" با ایستار، شیوه‌ی حیات و با احساسات خویش به تمثال بی‌مانند همگرایی خلق‌ها مبدل گشتند. رفیق "روناهی آلمان" نیز از جامعه‌ی مصرف‌گرای غرب و رویکردهایش که انسانیت را از ارزش‌های اخلاقی و خودویژه‌اش می‌گسلاند روی گردانیده و به سرزمین سرچشمه‌ی حیات و تاریخ روی آورد. رفیق "کُرده" و رفیق "روتیندا" نیز در زندان شهر "مدیات" در مخالفت با توطئه‌ی بین‌الدولی 9 اکتبر که به گونه‌ای موذیانه و پلید علیه رهبرمان طراحی شده بود، بدنشان را به آتش کشانیده و با این عملیات پایندی‌شان به رهبر آپو را اثبات نمودند و اینگونه به رهروان خستگی‌ناپذیر خطی‌مشی "بریتان" مبدل گشتند. ما برای اینکه بتوانیم از حیات، مبارزه‌ی شرافت‌مندانه و مقاومتی ارزشمند حاوی صفات و فضایل بریتانی برخودار گردیم، می‌بایست طبق این گفته‌ی رهبری عمل نماییم: «رفقای شهید را نه به خاک بلکه باید به دل‌هایمان بسپاریم. زیرا می‌دانیم که پایبندی به شهدا، با فراغ دل و تزکیه نفس، و آری‌گفتن به امیدها و آرزوها‌های یک خلق ممکن می‌باشد.»

اگر مرحله‌ای را که در حال گذار از آن هستیم بدقت مورد واکاوی قرار دهیم، درمی‌یابیم که این ماه که به نام شهدای زن مزین گردیده، مسوولیت بسیاری را بر دوشمان می‌نهد. ما با آگاهی و ابرام بر تداوم مبارزه و بر اساس این خط‌مشی، بر میزان مقاومت‌طلبی و روحیه‌ی خود خواهیم افزود. به‌ویژه در برابر توطئه‌ی بین‌الدولی‌ای که با هدف نابودی ارزش‌های خودویژه‌ی خلقمان در مورد رهبر آپو به اجرا گذارده و تا به امروز شاهد تدوام آن هستیم، به مقاومت خواهیم پرداخت. بزرگداشت یاد و خاطره‌ی این شهدا همه‌ی ما را به داشتن رفتاری مسوولیت‌پذیرانه و منصفانه وا می‌دارد. ما پاسخ به این پرسش‌ها را؛ که هستیم، از کجا آمدیم، و چگونه آزادانه زندگی نماییم؟ را از تلاش‌ها، فداکاری‌ها و رنج‌های بی‌پایان رهبری و رفقای شهیدمان آموخته‌ایم. حیات شرافتمندانه با موجودیت و هویت خودویژه میسر می‌باشد و جهت تحقق این مهم، مبارزه‌ی مقاومت‌طلبانه‌مان را در هر جا و هر زمان به شکلی مستحکم ادامه داده و در برابر هرگونه حملات احتمالی با نیروی سرشت و اعتقادمان، چگونگی ایستادگی در برابر آن را به دنیا نشان خواهیم داد. ما با آگاهی از اینکه با انجام هر عملیات و یا مشارکت در آن از رهبر آپو و موقعیت جنبش و از شهیدانمان صیانت به عمل می‌آوریم، آغاز به کار و مبارزه کرده و تداوم خواهیم داد. ما آموخته‌ایم که چگونه می‌توان با پایبندی به ارزش‌های رفاقت و مبارزه‌ی آزادی‌خواهانه یک فدایی و انقلابی بود و حیاتمان را بر اساس همین نگرش برسازیم.

ماه اکتبر تجلی‌گاه پروسه‌ای تاریخی است که رهبر آپو آغازگر آن بوده، پروسه‌ای که سرنوشت خلق کُرد را دگرگون ساخته است. بر این باوریم که خلقمان و به‌ویژه تمامی زنان کُرد و تمامی رفقایمان در فعالیت‌ها و زندگی روزانه‌ی خویش هم‌سو با خط‌مشی بریتان عمل نموده و مشعل سوزان پیشاهنگی را بدست خواهند گرفت. و با تأسی از رفیق "بریتان، زینب، مریم، عظیمه، مزگین ترک، هیلین چرکس، روناهی آلمان، روتیندا و کُرده"، سنت مقاومت تمامی رفقای شهید زن را ادامه خواهند داد. و همچنین می‌دانیم که ژرفا بخشیدن به اندیشه و عواطف‌مان، با حرکت در مسیر رهبر آپو و بر پایه‌ی ارزش‌هایی میسر خواهد شد که شهیدانمان، جسورترین فرزندان خلق کُرد آنان را برساختند؛ همان انسان‌هایی که احساس و فکر خویش را با فروغ اندیشه‌ی رهبر آپو آشنا ساخته‌اند.

ـ روتیندا انگین

 

آنان طلسم شوم هزاران ساله را شکستند

در سالروز اعدام فرزاد کمانگر, فرهاد وکیلی, شیرین علم هولی و علی حیدریان

یكم می، سمبل مبارزات ایدئولوژیك

شیوه‌ی مبارزاتی PJAK ایران را مجبور به درپیش‌گرفتن راهکارهای بسیار جداگانه‌تری کرد و حمله‌ی یکم می نمونه‌ی بارز آن بود...

همه‌ی حرف‌های تو

تا زمانی که زندانی همچون امرالی هست و زندانی‌یی به‌مانند رهبر آپو, بایستی برای عشق, آزادی و وطن سینه سپر نمود و جسم و جان با آتش محبّت آشنا کرد...

2017 © Partiya Karkerên Kurdistan (PKK)
[email protected]